تحمّلی که این پا آن پا می کند بگذار لای جرز

اگر موج می گویم

شور می زنم

به حواس کلافه ی آب

تا برسی ببری    یا

ببوسیَ م

دست بردار

من نه هوسی دارم

نه شعری

کی نفرینم کرد

که همیشه

ناجورم

و دستُ دلم

تو حنا

مثل وقتی دزدکی نگاه کسی کنی یهو  مچت را بگیرد

سر کوچه،

همیشه غافلگیرم

سایه هایی،

که دنبال خوشگلی ام تا اینجا کش آمده

 به فقر خاکی کوچه

به ریش هفت جدّم می خندد