به فجیع ترین شکل خودکشی می کنم

به فکر جسارت کاردم

در استخوان های پوکم

در سرم

بوشهر و دریای  خراب      

نیستی اما

دستت قایم به ذات،

یگانه و محض است

به خاطرم تصویری مانده

که در خلأ هم

بی منت چشم و لب ...

روح سیالم را خواب  می کنی

من همین دریام

همیشه رو به موتم و

دلخراش

۱.

لمس پوستت

حس خیس ماسه هاست

 دل امنی عمیق

شهوت خواب

خزه در خزه رنگ

لبه های پرت ساحلِ

خاطره ساز

خدا از انگشتهات به من ریخت